Dag 7: Istanbul-Ankara, 453 km

We rijden vlot Istanbul uit en verlaten zo Europa en rijden over de Bosporus AZIE binnen. We zijn een week onderweg en hebben er 3.158Km opzitten. Vannacht is het serieus beginnen te regenen. Het ziet er voor de volgende 4 dagen niet goed uit. Het is vandaag niet boven de 8° geweest. Op 1500m was het slechts 3°. En dan moet je keuzes maken. Oorspronkelijk zouden we binnendoor rijden maar als we dan hoger komen, is er het risico dat je in de sneeuw terecht komt en daar hadden we nu geen zin in. We hebben het vroeger al een paar keer meegemaakt en daar is echt geen plezier aan. Het zou ook zonde zijn om nu iets aan de hand te krijgen. Iedereen neemt toch het zekere voor het onzekere want onze bestemming ligt natuurlijk nog ver weg!
Het landschap is ondertussen helemaal veranderd,we zitten in de bergen. Het geeft een prachtig uitzicht maar jammer van de regen. Onderweg kijken mensen raar op. Iedereen vraagt of we het niet koud hebben. In Ankara, de hoofdstad, staan de straten blank. We zetten de moto droog, trekken onze regenjas aan en gaan de stad verkennen.

DAG 6: ISTANBUL

VRIJE DAG!!!
Vandaag wordt er geen moto aangeraakt. Iedereen is aan wat rust toe. Hoewel rust...
Istanbul is een prachtige stad. Het is natuurlijk onmogelijk om er alles te bezoeken. Daarom pikken we er enkele bezienswaardigheden uit:
. Grote Bazaar met duizenden winkeltjes
. Hagia Sofia museum
. Blauwe moskee
. Galata Bridge en Galata Tower met overweldigend zicht over de stad

Ganse dag gestapt maar met tram naar huis. Weer stikmoe maar van een ander soort.

Dag 5: Bulgarije-Istanbul, 430 km

De wegen in Bulgarije zijn slecht, heel veel diepe gaten in de weg. Met momenten moet je echt goed uitkijken, te meer omdat we zo zwaar geladen zijn, over het toegelaten gewicht.We zouden niet veel meenemen maar achteraf bekeken hebben we te veel bij. Verkeer gaat wel,geen gevaarlijke chauffeurs. Onderweg wel een dode langs de weg gezien en het leek toch geen ongeval?? Uiteraard zijn we niet gestopt.Dat houd je dan weer even bezig. Vervelen doe ik mij niet achterop. Er is zoveel te zien. Ik vraag me wel af met wat de mensen hier hun brood verdienen. Fabrieken en industrie staan er verlaten bij. Langs de weg stonden hoertjes, dat hadden de mannen natuurlijk allemaal gezien. En in Plovdiv zelf vond je dan de allernieuwste snufjes voor die enkelen die dan wel geld hebben.
Kijken allebei uit naar Turkije. Enkele jaren geleden zijn we hier 5 weken komen rondtouren met de moto en dat was een groot succes. Aan de grens hadden we chance. Op een half uur was alles geregeld. Tegenwoordig gaat alles met de computer. Vorige keer stuurden ze ons van kastje naar de muur. En heel vriendelijk. Christ en Jan kwamen net achter ons maar toen gingen de mannen eten. Zij moesten een uur wachten. Maar dat is hier niks om over op te jagen. Autostrade hier is super. Brede nieuwe wegen en geen kat (of soms toch) op de weg en geen gaten meer. Voor Istanbul komt de smog ons al tegemoet. Dat is een nadeel op de moto, je proeft het in je mond. Op dat moment gaat Jef zijn helm stuk,hij gaat niet meer dicht. Met open helm rijden dus. En dat haat hij!
Hotel Antik ligt pal in het oude stadscentrum. Hier wonen trouwens 16 miljoen mensen!! Allemaal smalle,soms steile steegjes maar Jef rijdt er recht naar toe. Als je dan ziet wat hier allemaal kan en hoe vlug wij ons thuis ergeren aan anderen. Omdat we eerst wilden afladen, stonden we in de weg voor de auto's,camionettes, brommers. Maar geen probleem. Op een gegeven moment zat alles vast,iedereen, allemaal mannen vanaf nu,stonden er op te kijken en dat brengt die speciale sfeer. Er viel nog eens wat te beleven in hun straat. Het gaat er hier zo gemoedelijk aan toe. Heel gezellig! We krijgen een aankomstdrank maar zonder alcohol! Uiteraard gaan we vanavond 'Istanbul by night' beleven.

Dag 4: Servië-Bulgarije, 350 km

Jef was weer heel vroeg wakker, iets voor 6u. Hij popelt gewoon om te kunnen vertrekken. Voordeel is 'koffie aan bed'. Rob, de organisator en zijn maat Jan rijden vandaag met ons mee. Iedere dag met iemand anders. Hij wil weten welk vlees hij in zijn kuip heeft.
Reis is begonnen! Eerst nog een stukje Servië. Veel plezier is hier toch niet te beleven, het ziet er erg armoedig uit. Overal afval en schamele huizen. Man van hotel zei dat er sinds de jaren 90 nog niet veel veranderd is. Veel problemen!
Grens met Bulgarije is makkelijk, hoewel ze helemaal niet vriendelijk zijn.
Ook in dit land zijn de contrasten groot. Je ziet de sjiekste auto's maar ook paard en kar. Net voor de hoofdstad Sofia, zagen we de mensen uit hun containers komen. Bovenop een schouwtje en een satelliet. 1 stap buiten en ze staan tot hun enkels in de modder. Maar aan de andere kant van de straat is het niet veel mooier; vieze,oude appartementsblokken.
Vanmorgen schitterde de zon meteen maar heel warm is het niet, tot 14°. Op 1300m lag er nog sneeuw,3°. En veel smeurie op de weg. Ze strooien hier geen zout maar zand, nogal gevaarlijk met de moto. Veel lol is er niet aan,soms mikken om op een autospoor te rijden. 3 maart is hier een nationale feestdag. Mensen zijn vrij en gaan vissen, uit eten, naar het park enz.
's Middags valt Rob in panne met zijn Yamaha Ténéree (1989). Er stopt onmiddellijk een Bulgaar bij ons die zijn vriend, een mekanieker,opbelt. Na 1,5u was zijn gelijkrichter of zoiets hersteld. Voor alle zekerheid laat hij een nieuw stuk overkomen naar Ankara. Die moto ziet er uit, niet te geloven dat hij daar mee in Kathmandu geraakt. Maar hij kiest er voor omdat zulke moto's vlugger gerepareerd kunnen worden. Als die nieuwe BMW's in pan vallen met al die electronica, dan kun je het vergeten. Het eten is hier wel overal lekker, van die gewone maar voedzame kost. Onderweg eten we dikke kippesoep met brood, nog geen 4€ voor ons 5. Rob spreekt een aardig mondje Russisch en dat is toch wel een pluspunt. Mensen appreciëren dat natuurlijk.
's Avonds rijden we naar PLOVDIV, een oude stad van 8000 jaar oud, ouder als Bulgarije zelf. Knallend vuurwerk! Je ziet duidelijk de verschillende invloeden in het stadscentrum, ook eerste moskee gezien.
Iedereen ziet er verschrikkelijk moe uit, wat gaat dat na 7 weken zijn?

Dag 3: Hongarije-Serbia 2/3, 600 km

Vanmorgen vroeg uit Budapest vetrokken. Vandaag wacht ons een lange, saaie weg. Via de autostrade naar Servië. Sommigen rijden nu al binnendoor en komen laat in hotel aan. Omdat het nog zo lang rijden is, kiezen wij er voor om het in het begin rustig te houden. We moeten eerst wat wennen. Niet dat we autostrades leuk vinden, integendeel maar om ons nu al af te matten op de slechte wegen binnendoor? En zo veel is hier niet te zien. Grijs,grauw, hier en daar oude huizen en velden. Mensen beginnen er anders uit te zien. Het enige contact dat we tot nu toe hebben is met de tolbeamten en mannen aan de naftstations. Als ze dan vragen 'Where are you going to?' en wij zeggen 'Nepal', dan zie je ze raar opkijken...Ook wel een rare gedachte.
Grensovergang met Servië ging vlot. Vanavond zitten we in een klein hotel op de berg in NIS. Het is al de 2de keer dat we als eersten aankomen maar voor diegenen die Jef beter kennen, is dit geen verrassing, als eerste weg en als eerste thuis.

Dag 2: Oostenrijk-Hongarije 1/3, 650 km

Weer geluk met het weer vandaag, mooie blauwe hemel en zon, 17°. Toen indertijd de muur viel, wilden we de omwenteling van dichtbij meemaken en trokken naar Oost-Duitsland, Polen, Tsjechoslovakije en Hongarije. Nu staan we hier 20 jaar later opnieuw maar wat is het allemaal veranderd. In Budapest aangekomen, zijn we direct naar boven naar de citadel gereden om een mooi uitzicht op de stad te hebben, de Donau met de mooie bekende groene brug. De gebouwen zijn zo typisch,mooi! We logeren in een mooi hotel met een eerlijke service. Dat kunnen we niet overal zeggen. Namiddag zijn we voor de eerste keer afgezet. Omdat we over geen Hongaarse forinten beschikten, vroegen we de prijs in Euro’s en daar zagen ze hun kans schoon. En wij zijn dan ook nog zo stom om direct te betalen. Je verwacht je er gewoon niet aan. Voortaan beter opletten.

Naar waar ist?